Michel Amato's bijdrage aan elektronische muziek kan nauwelijks worden overschat. Als The Hacker, en onder verschillende aliassen, heeft hij generaties dancemuziekliefhebbers en artiesten geïnspireerd. Hij blijft presteren op zijn hoogste niveau, voortdurend evoluerend en zichzelf uitdagen met projecten die grenzen verleggen.
Afkomstig uit de Franse stad Grenoble, bracht Amato zijn jeugd door met het absorberen van futuristische technogeluiden uit Detroit, bands als Depeche Mode, New Order, Kraftwerk en Front 242, evenals Italo Disco en Acid House. Gezien de breedte van zijn invloeden is het geen verrassing dat Amato's eigen discografie zich niet eenvoudig laat definiëren, en een breed scala aan stijlen beslaat sinds zijn eerste release in 1996.
Amato doorkruiste tijdgeesten en had een technofase, dook in EBM, sci-fi geïnspireerde electro en New Wave, maar is misschien wel het meest bekend als een van de grondleggers van Electroclash. Electroclash bereikte zijn hoogtepunt rond de eeuwwisseling en vermengde technoïde ritmes met humoristische punk- en synthpop-gevoeligheden.
Amato ontmoette een verwante ziel in Miss Kittin en samen vormden ze een van de meest iconische duo's in de elektronische muziek. Haar zang bleek de perfecte match voor zijn producties, waardoor ze een zekere toegankelijkheid en nieuw publiek hadden. Kittins droge uitvoering bracht flair in Electroclash-hits als 'Champagne' (1998) en 'Frank Sinatra' (2000); DJ Hell bracht de nummers uit, evenals tal van andere Hacker & Kittin-producties, op zijn baanbrekende International Deejay Gigolo-label. Door elementen van populaire muziek te verwerken zonder ooit op te offeren, verkochten Amato en Miss Kittin honderdduizenden platen en verwierven ze wereldwijde erkenning.
In 2004 bracht Amato zijn meest goed ontvangen album tot dan toe uit, 'Rêves Mécaniques'. Grotendeels een soloalbum, was het een terugkeer naar het meer griezelige en scherpe, instrumentale geluid dat hij in zijn vroege jaren had nagestreefd. Het album liet zien dat, in de juiste handen, zelfs dit ijskoude, ravy Acid-geluid geschikt was voor de hitlijsten. De jaren daarna bracht Amato een breed scala aan eigen clubmutaties uit, terwijl hij werkte aan remixes, een dvd met interviews en livebeelden, mix-cd's en zijn label GoodLife.
Tegenwoordig is hij nog steeds even gewild. Een veelgeprezen LP, 'Le Théâtre Des Opérations', op Dark Entries in 2017, riep het ruige geluid van zijn vroege werken op, maar dan met modernere productie en frisse ideeën. De momenteel bloeiende, jonge electro- en EBM-underground beschouwen Amato als een meester in zijn vak en veel van zijn oudere nummers worden klassiekers. Hij heeft de aandacht getrokken van trendsetters als Helena Hauff, Erol Alkan en Veronica Vasicka vanwege bijdragen aan hun labels, bracht een nieuwe samenwerking uit met Miss Kittin en kreeg de opdracht om zowel Dave Gahan van Depeche Mode als DJ Hell te remixen.
In de live- en DJ-omgeving wordt Amato net zo vereerd als op plaat. Zijn opzet heeft door de jaren heen vele vormen aangenomen, grotendeels gericht op klassieke hardware zoals de Korg MS 20, de Roland TR 808 en SH 101. Zijn nieuwe liveproject (genaamd 'Amato') is een 100% analoge terugkeer naar zijn roots en is gepresenteerd op locaties en festivals zoals Dekmantel, Berghain, Nuits Sonores en Off Sonar.
Het is een bewijs van de consequent hoge kwaliteit van Amato's werk en zijn visionaire aard dat hij zo'n gerespecteerde pijler van elektronische muziek blijft, met zijn tijdloze muzikale innovaties die wereldwijd dansvloeren blijven rocken.
