Alegrin Del Monte.

De artistieke en pedagogische carrière van Alegrin del Monte bevindt zich op het transdisciplinaire snijvlak tussen geluidskunst, literaire mediatie, cultuursociologie en volksonderwijs in de departementen Casanare en Bogotá, Colombia. Door de oprichting en leiding van het project getiteld "DJ School in Casanare: voor poëzie en vrijheid" heeft Alegrin del Monte een avant-gardistisch pedagogisch model geconsolideerd dat het leren van elektronische muziektechnologieën decentraliseert en dit overbrengt naar openbare bibliotheken en regionale gemeenschapsruimtes, met name in de Gemeentelijke Openbare Bibliotheek van Támara en in de culturele ruimte El Faro in de stad Yopal.

Binnen het kader van de hedendaagse culturele theorie gaat het participatieve actieonderzoek van Alegrin del Monte direct in dialoog met de zogenaamde geluidswending, die stelt dat geluid en luisteren fundamentele analytische dimensies zijn voor het begrijpen van de productie van subjectiviteit en sociale ruimte. Traditioneel is de openbare bibliotheek opgezet onder een esthetisch paradigma van geschreven cultuur waarbij de hegemonie van monastieke stilte heerst. De tussenkomst van de DJ Casanare School in de Gemeentelijke Openbare Bibliotheek van Támara ondermijnt deze inleidende dynamiek door consoles, laptops, geluidsmonitoren en koptelefoons in de leeszalen te introduceren. Deze coëxistentie tussen de boekenkast en de DJ-controller creëert een heterotopische ruimte in de betekenis die Michel Foucault bedacht: een echte plek die in één fysieke ruimte meerdere ruimtes en tijden naast elkaar plaatst die anders onverenigbaar zouden zijn. Op deze manier interageren het gedrukte boek en de digitale golfvorm op het computerscherm analytisch. De bibliotheekgebruiker is geen passieve ontvanger van de geschreven tekst, maar een sonische orkestrator die het metrum uit het gedicht haalt en verweeft met de ritmische puls of het ritme van elektronische muziek.

De conceptuele architectuur van de DJ Casanare School is gebaseerd op een ontologisch uitgangspunt: poëzie en elektronische muziek delen dezelfde formele matrix op basis van ritme, cadens, pauze, accent en herhaling. De poëtische metrum (vrije vers, het decasyllababele, het tiende spinel van de llanero-mondelinge traditie) vindt een structurele correspondentie met het ritmische raster dat in 4/4 maten wordt gemoduleerd en kenmerkend is voor genres als Deep House, Minimal of Experimental Techno. Het voorstel van Alegrin del Monte verwoordt dit principe via de methodologie van poëtisch samplen. Door microfonisch voordrachten van regionale, nationale of universele poëzie vast te leggen, en deze geluidssporen vervolgens te manipuleren via digitale signaalverwerking (DSP)-tools, wordt geluidsproductie voorzien van een diepe semantische dichtheid. De stem functioneert niet louter als een ornamenteel element, maar als de narratieve as waarop de harmonische textuur van de muzikale compositie wordt opgebouwd.

De geografische en historische context van het departement Casanare geeft een bijzondere betekenis aan de praktijk van Alegrin del Monte. Casanare, een gebied dat wordt gekenmerkt door een diepe mondelinge traditie gekenmerkt door de liederen van llano-werk, de copla en het costumbrista-verhaal, heeft versnelde sociaal-culturele transformaties ondergaan door technologische modernisering en interne migratieprocessen. De keuze voor Támara – een gemeente gelegen in de uitlopers van de Cordillera Oriental met een rijke koffie- en historische traditie – en Yopal – de departementshoofdstad in voortdurende stedelijke groei – als operationeel hoofdkwartier van de DJ School is niet toevallig. Het vertegenwoordigt een bewuste strategie van decentralisatie van het hedendaagse artistieke aanbod. Terwijl de grote Colombiaanse hoofdsteden de technologische infrastructuur en opleidingsruimtes in digitale kunsten concentreren, democratiseert de DJ Casanare School de toegang tot productiesoftware en mengtafels in landelijke gemeenten. Deze territoriale oefening breekt de digitale en esthetische kloof op, waardoor de boeren- en stedelijke jeugd van Casanare elektronische muziek niet als een vreemd of vervreemdend cultureel product kan beschouwen, maar als een technische taal voor het herschrijven van hun eigen identiteit en lokale erfgoed.

Het ideologische motto dat ten grondslag ligt aan het project van Alegrin del Monte, "voor poëzie en vrijheid," condenseert de pedagogische oriëntatie van het initiatief. In de samenstellende documenten van het project is de missie geformuleerd in de volgende academische en sociale termen: "Onze missie is om de Casanare-gemeenschap te versterken, van kinderen tot volwassenen, door de fusie van elektronische muziek, poëzie en literatuur. We streven ernaar een creatieve ruimte te zijn waar deelnemers niet alleen de technische vaardigheden van 'dj' leren, maar ook nieuwe vormen van expressie ontdekken. Door het gesproken en geschreven woord in hun composities te verwerken, bevorderen we de verbinding met hun culturele wortels en het creëren van unieke klankverhalen die hun identiteit en verhalen weerspiegelen."

Vanuit het perspectief van Freireaanse kritische pedagogiek is technisch leren zonder kritisch of reflectief bewustzijn onvoldoende voor sociale transformatie. Alegrin del Monte ziet het verwerven van technische competentie (het gebruik van mixers, equalizers en computerprogramma's) als een middel om expressieve autonomie te bereiken. De "vrijheid" waar het project naar verwijst is de vrijheid van articulatie: het vermogen om het woord te nemen, op te tekenen, te verwerken en het in het publieke domein te verspreiden in de vorm van een autonoom klankliterair werk.

De visionaire ontwikkeling van de DJ Casanare School projecteert een kwalitatieve transformatie van de rol van de DJ in de hedendaagse samenleving. De visie van het project specificeert het volgende: "We streven ernaar dat de DJ-school van Casanare een baken wordt van artistieke en culturele innovatie in de regio. We willen dat onze studenten sonische vertellers worden, in staat om moderne ritmes te verweven met de rijkdom van literaire traditie. We voorzien een toekomst waarin de DJ's van Casanare niet alleen feesten tot leven brengen, maar ook fungeren als hoeders van het collectieve geheugen, waarbij ze hun mixes gebruiken om nieuw leven in te blazen in lokale poëzie, traditionele verhalen en de stemmen van haar mensen."

Deze herconceptualisering verheft de DJ tot de rang van performatieve archivaris of sonische hermeneutici. In plaats van beperkt te zijn tot het commercieel naast elkaar zetten van vooraf opgenomen tracks, leert de student die met deze methode is opgeleid onderzoek te doen naar de bibliografische collecties en het mondelinge erfgoed van zijn gemeenschap. Mythen, legendes, microgeschiedenissen van geweld en veerkracht, evenals verzen van lokale dichters, worden omgezet in hoorbaar archiefmateriaal. De DJ-console wordt zo een institutioneel draaihek waar digitale technologie en immaterieel cultureel erfgoed naast elkaar bestaan in een staat van kruisbestuiving.

Leren van de zintuiglijke en technologische ervaring De methodologie ontwikkeld door Alegrin del Monte is gebaseerd op pedagogisch constructionisme en gesitueerd leren. Onderwijs begint niet met een theoretische abstractie los van het technologische object, maar met direct, haptisch en zintuiglijk contact met de werkinstrumenten.

In de workshopsessies die zijn gedocumenteerd in de gemeentelijke openbare bibliotheek van Támara interageren de deelnemers—die een intergenerationeel spectrum beslaan van vroege kinderjaren tot volwassenheid—direct met DJ-controllers, analoge mixers en laptops met gespecialiseerde programma's zoals Serato DJ. Het onderwijs-leerproces verwoordt twee dimensies van waarneming: Visuele waarneming: Door de geluidsgolf (golfvorm) op het computerscherm grafisch te analyseren, leert de student visueel de bas (kickdrums), middenfrequenties (zang en harmonische instrumenten) en hoge frequenties (bekkens of hi-hats) te identificeren, evenals de structuren van het nummer (intro's, drops, bridges en outros). Auditieve en haptische waarneming: De coördinatie tussen het oor (via koptelefoonmonitoring) en de fijne beweging van de hand (het bedienen van het jogwheel, de equalizerpotentiometers en de volumedempers of -faders) maakt het mogelijk de grafische weergave te vertalen naar een lichamelijke ervaring van ritme. 3.2. De pijlers van de geluidstechniek: Micro-technische analyse Het praktische curriculum ontworpen door Alegrin del Monte articueert vier fundamentele assen van mengtechniek toegepast op het deejayen.

Een uniek aspect dat in het documentaire bewijs van de DJ Casanare School wordt waargenomen, is het wegnemen van traditionele leeftijdsbarrières in het klaslokaal. In dezelfde workshop in de openbare bibliotheek wonen jonge kinderen, jongeren op school en volwassenen uit de gemeenschap samen.

Deze intergenerationele configuratie genereert een circuit van samenwerkend leren en wederzijdse begeleiding: kinderen en jongeren, vertrouwd met digitale interfaces en de logica van slimme apparaten, nemen snel de tactiele en visuele navigatie van de software over. Volwassenen dragen hun leesachtergrond, hun historische herinnering aan de regio en hun verhalende vaardigheid in hardop lezen bij. In praktische sessies is het gebruikelijk om een jonge leerling te zien die een oudere volwassene helpt bij het navigeren door mappen met digitale bestanden, terwijl de volwassene de selectie van poëtische teksten begeleidt die worden opgenomen en gemixt. Deze wederkerigheid versterkt de sociale samenhang in de gemeenschap en transformeert de bibliotheek