Yahwave

Ik ben Yahwave: Yah voor het goddelijke, golf voor geluidsgolven.

De muziek vond me zonder waarschuwing. Jarenlang, voordat ik ooit een controller aanraakte, was ik gewoon een luisteraar die het in zich opnam, nog niet wetend waar ik naar op zoek was. Ergens in die periode kwam Guy J (Guy Judah) in mijn wereld, en sindsdien luister ik naar hem. Zijn muziek speelde niet alleen op de achtergrond van mijn leven, het veranderde langzaam hoe ik geluid hoorde.

Dat luisteren veranderde in graven. Ik ging op zoek naar precies het gevoel dat zijn muziek me gaf, en die zoektocht leidde me rechtstreeks naar progressieve deep house, een genre gebaseerd op geduld, waar de elementen langzaam opkomen en de drop iets is wat je verdient, niet iets wat je wordt gegeven.

Hoe dieper ik ging, hoe meer leraren ik onderweg tegenkwam: Hernán Cattáneo, Patrice Bäumel, GMJ, Mike Rish, Kasper Koman, Simon Vuarambon en dichter bij huis, India's eigen Sanjay Dutta, Praveen Achary en Weird Sounding Dude. Elke ritme leerde me iets anders over hoe je een groove maakt en een kamer vasthoudt.

Maar het was Guy J die me uiteindelijk van luisteraar naar DJ duwde. Ik wilde mensen laten voelen wat zijn muziek mij liet voelen, iets helen in een kamer, om mensen te zien loslaten en gewoon bewegen.

Een jaar geleden ben ik eindelijk, autodidact, naast mijn dagbaan, begonnen met het trainen van mijn oor set voor stuk in dat patiëntvakje van 120–125 BPM waar elke laag ruimte heeft om te ademen. En dat is de les die Progressive Deep House mij heeft gegeven, op en naast de dekken: blijf kalm, houd de spanning vast en vertrouw erop dat het juiste moment is om alles los te laten.