150–170
Thiago, de naam achter het Thibun-project, is een kunstenaar wiens essentie in contrast is gesmeed. Geboren en getogen in de stedelijke uitbreiding van São Paulo, Brazilië, begon zijn muzikale reis lang voordat hij zijn eerste synthesizer aanraakte. Opgegroeid in een huishouden met absolute sonische diversiteit, nam hij de puls van elektronische muziek op van zijn ouders, de rauwe rebellie van Rock-'n-Roll van zijn tantes, en de emotionele dichtheid van gospel van zijn grootmoeder. Deze triade — energie, houding en spiritualiteit — is het DNA van zijn artistieke handtekening geworden.
Binnen de Hard Techno-scene valt Thibun op als architect van sferen. Hij zoekt meer dan alleen volume; Hij zoekt diepte. Zijn invloeden navigeren tussen industriële agressie en duistere mystiek, waar het pure gewicht van 150+ BPM-kicks onverwachte elementen ontmoet: de dramatische intensiteit van Heavy Metal-elementen en de transcendente plechtigheid van Gregoriaanse gezangen. Voor Thibun is muziek een modern ritueel. Zijn persoonlijke band met het Noorse paganisme en Umbanda (specifiek de gefocuste energie van Loki en Oxóssi) wordt weerspiegeld in de precisie en intentie van elke set, waardoor de dansvloer een ruimte wordt voor catharsis en zelfontdekking.
Professioneel ondergedompeld in de wereld van technologiestrategie en procesanalyse, brengt Thibun een analytische geest naar muziekproductie, waarbij hij complexe klanken aanlegt die hij omschrijft als "dystopisch en etherisch." Zijn decors zijn verhalende reizen die nostalgie oproepen naar iets nooit geleefd en een euforie die grenst aan het onbekende.
Thibun wil niet alleen dat je de muziek hoort; Hij wil dat je erdoor wordt doorboord. Het is een tastbare ervaring waarbij technologie en geloof samenkomen, en Hard Techno wordt de universele taal om het onverklaarbare uit te drukken.