115–126
Juan Giarini (AR) ziet muziek als een verlengstuk van ruimte. Als architect van beroep en levenslange, gepassioneerde fan van progressive house, was zijn verhuizing naar de decks en de studio geen toeval, maar een noodzaak om zijn eigen geluidslandschappen vorm te geven. Na jaren als toeschouwer de dansvloer te hebben betreden, besloot Juan die ervaring in productie te stoppen, op zoek naar de specifieke geluiden die hij altijd al wilde horen. Zijn benadering is een dialoog tussen zijn twee werelden: de technische structuur van design en de emotionele vrijheid van muziek, waarbij decors worden gecreëerd die meer zijn dan alleen mixes—het zijn verhalen die bedoeld zijn om in geleefd te worden.