130–150
Achter de alias guillotine schuilt een bijzondere visie op techno: een die begrijpt dat macht niet in strijd is met beweging. Hun geluid wordt gekenmerkt door een balans tussen atmosferische duisternis en een aanhoudende groove, waarbij ze vluchten voor het scherpe om zich te richten op wat echt belangrijk is op het nummer. Met een "precieze snijdtechniek" in de mix zijn zijn sets langeafstandsreizen waarbij lage frequenties en hypnotiserende beats de weg bepalen. Of het nu in de intimiteit van mythische stands zoals Siroco is of in meer industriële clubcontexten, guillotine behoudt een samenhangende identiteit: serieuze techno, onberispelijk technisch vakmanschap en een natuurlijke cadans die uitnodigt tot meeslepende dans. Hun voorstel is verre van kunstmatigheid en een ode aan cyclische en diepe techno, waarbij elk nummer een functie vervult en elke overgang probeert de elektriciteit van de nacht levend te houden.