FAKE TALENT

In plaats van genres als grenzen te behandelen, benadert Fake Talent muziek als architectuur—het bouwen van ruimtes die verlaten, mechanisch en vreemd menselijk aanvoelen. Zijn composities plaatsen vaak meedogenloze percussie naast fragiele sferen, waarbij agressie en introspectie in balans zijn zonder te vertrouwen op conventionele structuren. Het resultaat is muziek die filmisch maar intiem aanvoelt, ontworpen om zowel emotioneel als fysiek ervaren te worden.

Opgegroeid in Santiago, Chili, trad Thomas jarenlang op in bands voordat hij naar New York verhuisde, waar de dichtheid, het lawaai en de anonimiteit van de stad bepalende invloeden werden op zijn artistieke richting. De overgang betekende een keerpunt: gitaren maakten plaats voor samplers, synthesizers en gemanipuleerde veldopnames, terwijl de emotionele intensiteit van hardcore en metal onder lagen elektronische productie bleef liggen.

De naam Neptalent weerspiegelt een voortdurende fascinatie voor het impostor-syndroom, identiteit en de kloof tussen externe waarneming en interne realiteit. In plaats van vertrouwen als authenticiteit te presenteren, omarmt het project tegenstrijdigheid—de spanning tussen kwetsbaarheid en controle, schoonheid en verval, chaos en precisie. Deze thema's komen door elke release heen, vaak zonder expliciete teksten, maar worden in plaats daarvan overgebracht via sfeer, textuur en tempo.

Geïnspireerd door artiesten als Burial, Aphex Twin, Fred again.., Skrilelx en de donkere hoeken van hedendaagse drum & bass, weigert Fake Talent zich te vestigen in één enkele klankidentiteit. Het ene nummer neigt naar meeslepende ambient soundscapes, terwijl het volgende uitbarst in vervormde breakbeats of industriële ritmes. Ondanks deze verschuivingen deelt elke release hetzelfde emotionele DNA: stedelijke isolatie, geheugen, vergankelijkheid en de zoektocht naar betekenis binnen steeds kunstmatiger omgevingen.

Zijn producties zijn diep beïnvloed door de fysieke wereld. Metrotunnels, betonnen architectuur, kapotte machines, nachtelijke straten en vergeten industriële ruimtes worden muzikale referenties in plaats van visuele. Alledaags geluid wordt omgezet in ritme; Stilte wordt net zo belangrijk als impact. De stad zelf functioneert als een instrument.

Naast muziek ziet Fake Talent elke release als onderdeel van een breder artistiek universum. Visueel ontwerp, typografie, fotografie en wereldopbouw worden behandeld als verlengstukken van het geluid, waardoor samenhangende ervaringen ontstaan in plaats van losse singles. Elk project draagt een nieuw fragment bij aan een evoluerend verhaal dat technologie, vervreemding en de emotionele gevolgen van het moderne leven onderzoekt.

Gevestigd in New York en voortdurend aan nieuwe materialen ontwikkelend, vertegenwoordigt Fake Talent de samensmelting van underground elektronische muziek en compromisloze artistieke visie. Het project zoekt geen nostalgie of trends; in plaats daarvan wil het muziek maken die tijdloos, meeslepend en emotioneel resonant aanvoelt—soundtracks voor steden die nooit echt slapen en voor mensen die zich daar vaak onzichtbaar voelen.